مرحوم آیت الله شیخ محمد غروی فرزند ابوطالب، از علما و مجتهدان به نام شهر آمل بود. ولادت آن جناب در روز ٢٢ ذی حجة الحرام سال ١٢٩۶ هجری قمری در کربلا بود. وی تحصیلات ابتدایی و مقدماتی را در زادگاه خود نزد پدر بزرگوارش، که از علما بود و نیز نزد برخی از علمای دیگر فرا گرفت و سپس به تهران رفت و در مدرسه سپه‌سالار سابق ـ شهید مطهری کنونی ـ اقامت گزید و به ادامه تحصیل حوزوی نزد اساتید آن مدرسه پرداخت. تا این‌که در سال ١٣٢٣ هجری قمری رهسپار حوزه نجف گردید و دروس خارج فقه و اصول و غیر آن را نزد بزرگان از علما، به ویژه مرحوم آخوند خراسانی فرا گرفت تا خود به مقام اجتهاد و استادی رسید. وی پس از مدتی اقامت در شهرهای نجف و کربلا به زادگاهش آمل برگشت و به تربیت طلاب وتدریس علوم اسلامی پرداخت.
استاد، نزد او تتلمذ کرده و برخی کتب حوزوی، به ویژه بخش‌هایی از قوانین الاصول میرزای قمی را نزد ایشان فرا گرفت. استاد گاه از ذهن و حافظه بسیار قوی ایشان تعریف کرده و می‌فرمود: من شخصیتی به آن اندازه دارای هوش و ذکاوت در حوزه‌ها کمتر دیده‌ام. با این‌که سنشان به ٩٢ سال رسیده بود، اما هوش علمی‌شان محفوظ بود؛ یعنی زمانی که قوانین را برای ما تدریس می‌کردند، بیش از ۴۵ سال بود که از حوزه نجف به آمل مراجعت کرده بودند، اما همچنان بر مسائل اصولی و خصوص قوانین الاصول تسلط داشته و بهره‌های علمی‌شان از حوزه نجف مشهود بود. او بسیار ساکت، کم‌گو و گزیده‌گو بود. محضرش آموزنده و بسیار سنگین بود.»فقهای عصر اخیر نظیر مرحوم آقا سید ابوالحسن اصفهانی، مرحوم حاج شیخ محمد حسین اصفهانی، مرحوم حاج آقا حسین بروجردی، مرحوم حاج آقا حسین قمی، مرحوم آقا ضیاء الدین عراقی و غیر آنان همگی از شاگردان این بزرگ عالم دینی بوده‌اند. شهرت بیشتر آخوند خراسانی در علم اصول است. کتاب «کافیت الاصول» او یک کتاب درسی مهم است، و حواشی زیادی بر آن نوشته شده است. آراء اصولی آخوند خراسانی همواره در حوزه‌های علمیه نقل می‌شود و مورد توجه است. آخوند خراسانی همان کسی است که فتوای به ضرورت مشروطیت داد؛ مشروطیت ایران رهین او است. او در سال ١٣٢٩ هجری قمری درگذشت