آمل شهر علم ، فلسفه ، عرفان ، حکمت ، ادب

عماد الدين طبرى و «مناقب الطاهرين»

على اكبر تلافى

عماد الدين حسن بن على بن محمد بن حسن طبرى از محدّثان، فقيهان و متكلمان شيعى در سده هفتم هجرى قمرى است. از وى آثار مهمى به زبان فارسى و عربى در دفاع از حريم اهل بيت(ع) به يادگار مانده است.
او در سال ۶۷۱ هـ.ق به دعوت بهاء الدين محمد(۶۷۸هـ.ق.) مشهور به صاحب ديوان (حكم ران اصفهان در عهد مغول، پسر خواجه شمس الدين جوينى ـ ۶۸۳هـ.ق.ـ وزير هلاكوخان، ابا قاخان و تكودار خان) از قم راهى اصفهان شد و عالمان و طالبان آن شهر و شهرهاى شيراز، ابرقو، يزد و آذربايجان را از دانش خود بهره مند كرد. ^۱
ميرزا عبدالله افندى گويد: متاخرانى نظير شهيد اول و ثانى، فتاوى فقهى اين شيخ جليل را نقل كرده اند و از او با نام عماد الدين طبرى يا عماد طبرسى ياد كرده اند. ^۲
عماد الدين طبرى حداقل سه اثر خود را (كامل بهايى، اربعين بهايى و مناقب الطاهرين) را به نام بهاء الدين محمد، حاكم وقت اصفهان، نوشته و از وى به سبب جانب دارى از تشيع، ستايش كرده است.
دكتر مصاحب مى نويسد: «بهاء الدين